يکبار ديـگرگـذشـت زمـان؛ مارابـه روزهـای فرامـوش نشدنـی چهارم وپنـجم امـردادماه رسـانيد. دوروزی کـه يـادآوردرگـذشـت دوحمـاسـه آفريـن بـرزگ ازجمع حماسـه آفريـنان هـزاران سـاله تاريـخ کشـورمان هسـتند.دوحماسه آفرينی کـه باهمـت وتـلاش مردانـه؛ تنهـادرطـول زنـدگی دونسـل ازمردم ايـران؛کشور قـرون وسـطائی خـودرابـه شـکوفائی هـزاره سومـی آن رسانيـدنـد وراهــی پانصـدسـاله رادرپنجـاه سـال طـی کردنـد.
شـگفتـا کـه دسـت سرنـوشـت؛ دوروزی راکـه پايـان زنـدگانی ايـن دوقهرمان زنـدگی سـازدرآنهـا رقـم خـورده؛درسـت بدنبـال يکديـگرقرارداده اسـت؛چنانکه گـوئی ميخـواست يـادآوری کنـدکه ايـن حماسـه آفريـنی؛ دوبخـش ازيک واقعيت راتشـکيل ميـداده اسـت. شـايد به هميـن دليـل نيـزايـن هردو؛به يـک صورت و درجنوب وشمال يک قاره واحـد؛دورازخـاک مقـدس ميهن ديـده ازجهان فروبسـتند. وهـردونيـزسالهـا انتظـاررابـرای بازگشـت جاودانـی به وطـن خود درداخل يک مسـجد واحـد درقـاهره گـذرانيـدندوميـگذراننـد.
هنـوزکسانی دردرون وبيـرون ايران هستند که تمامی حماسـه پنجاه ساله شاهان پهلوی راازنـزديک شـاهدبوده والزامـا" دربخشهائی ازآن نيـزعملا" شرکت جسـته اند. اينـان گـواهان زنـده ای برايـن واقعيـت هسـتندکه چگونـه يک ايـران عقب افتاده؛فقيـر وگـرسـنه وناامـن ودرآسـتانه تحت الحمايـگی يک کشـوراستعماری بيگانه؛ باهمت رضـاه شـاه بزرگ تنهـادرعـرض شـانزده سال بصـورت کشورمستقلی برخوردار ازحاکميـت ملی ويکپارچـه گی سياسـی وامنيـت درآمـد. وچگونـه هميـن ايـران دردوران سی وهفـت سال سلطنـت پادشـاه فقيد؛ايـران ازصورت کشوری که تازه پا بـه دوران سازنـدگی خودگـذاشـته بود؛تبديل به کشـوری چنان مترقـی وشکوفا شد کـه درميـان بيـش ازيکصـد مملکـت جهان سومی دنيـا؛پيشـروترين همـه آنهـا شناختـه شـد. وازچنـان قـدرت واحتـرام جهـانی بـرخـوردارگرديـدکه ازدوران شاهنشـاهی ساسـانيـان نظيـرآن ديـده نشـده بـود.
درزمـان هميـن پادشـاه بودکـه نظـم اجتماعی قـرون وسطائی ايـران؛ درمـدتی کمتـراززنـدگی يـک نسـل؛جـای خـودرابه يـک نظام مترقی قرن بيسـتمی داد.
شـگفتـا کـه دسـت سرنـوشـت؛ دوروزی راکـه پايـان زنـدگانی ايـن دوقهرمان زنـدگی سـازدرآنهـا رقـم خـورده؛درسـت بدنبـال يکديـگرقرارداده اسـت؛چنانکه گـوئی ميخـواست يـادآوری کنـدکه ايـن حماسـه آفريـنی؛ دوبخـش ازيک واقعيت راتشـکيل ميـداده اسـت. شـايد به هميـن دليـل نيـزايـن هردو؛به يـک صورت و درجنوب وشمال يک قاره واحـد؛دورازخـاک مقـدس ميهن ديـده ازجهان فروبسـتند. وهـردونيـزسالهـا انتظـاررابـرای بازگشـت جاودانـی به وطـن خود درداخل يک مسـجد واحـد درقـاهره گـذرانيـدندوميـگذراننـد.
هنـوزکسانی دردرون وبيـرون ايران هستند که تمامی حماسـه پنجاه ساله شاهان پهلوی راازنـزديک شـاهدبوده والزامـا" دربخشهائی ازآن نيـزعملا" شرکت جسـته اند. اينـان گـواهان زنـده ای برايـن واقعيـت هسـتندکه چگونـه يک ايـران عقب افتاده؛فقيـر وگـرسـنه وناامـن ودرآسـتانه تحت الحمايـگی يک کشـوراستعماری بيگانه؛ باهمت رضـاه شـاه بزرگ تنهـادرعـرض شـانزده سال بصـورت کشورمستقلی برخوردار ازحاکميـت ملی ويکپارچـه گی سياسـی وامنيـت درآمـد. وچگونـه هميـن ايـران دردوران سی وهفـت سال سلطنـت پادشـاه فقيد؛ايـران ازصورت کشوری که تازه پا بـه دوران سازنـدگی خودگـذاشـته بود؛تبديل به کشـوری چنان مترقـی وشکوفا شد کـه درميـان بيـش ازيکصـد مملکـت جهان سومی دنيـا؛پيشـروترين همـه آنهـا شناختـه شـد. وازچنـان قـدرت واحتـرام جهـانی بـرخـوردارگرديـدکه ازدوران شاهنشـاهی ساسـانيـان نظيـرآن ديـده نشـده بـود.
درزمـان هميـن پادشـاه بودکـه نظـم اجتماعی قـرون وسطائی ايـران؛ درمـدتی کمتـراززنـدگی يـک نسـل؛جـای خـودرابه يـک نظام مترقی قرن بيسـتمی داد.
رعيـت بی اختيار؛ مقـام کشـاورزآزادی رايـافت که خـودصاحـب ملک مزرعی خويـش شـد.
عملـه حقيـر؛ تبديـل به کارگـرمحترمـی شـدکه درسـودکارخانـه خود رسـما" شـرکت داشـت.
درزمـان هميـن پادشـاه بودکـه ضعيـفه سـنتی؛بمـقام بانـوئی مترقـی رسيدکـه ازحقـوق مسـاوی بامـردان درهمـه زميـنه ها برخـورداربـود.
درزمـان اوبودکه روسـتائيانی که غالبـا"ازهمه مواهـب زندگی مدرن محروم بودند؛ پـذيرای سـپاهيان دانـش؛ سـپاهيان بهداشـت وسپاهيـان ترويج وآبادانـی شـدند.
در زمـان اوبودکه به هنـگام رفـتن؛ عـلاوه برميليـاردهادلارسرمايه گذاری درکشـورهای مختلـف؛ ده هـاميليـارد دلارکشـورمان ايران ذخيـره ارزی داشت.
درزمـان هميـن پادشـاه بودکه بدون هرگونه جنگـی؛ ايـران حـق تاريـخی خود رادرارونـدرود تثبيـت کـرد.
درزمـان اوبودکـه عـلاوه برآموزش رايـگان؛بيش ازيکصددانشـگاه وآموزشگاهای عالـی تخصصـی درسـراسرمملکـت ايـجادشـد.
درزمـان هميـن پادشـاه بود که ايـران يکی ازده قـدرت اقتصـادی اول جهـان ؛درميـان کليـه ممالک عضـوصنـدوق بيـن المللـی پـول به شـمارميامدوشرکت ملـی نفـت ايـران درمقـام يکـی ازده شـرکت اول ازميـان پانصدشرکت سودآور درجـه اول دنيـاقـرارگرفـت.ودرايـن مقام حتـی بردوشـرکت عظيم اکسون وشلپيشـی جسـت. وايـن نخستيـن باربودکـه يک شرکـت غيرعربـی؛ درچنين مقامیقـرارميگرفـت. وازنظردرجـه اعتباری کشـورهای جهان درفهرست ده کشورمعتبردرجـه اول دنيـا؛مقـام نهـم راداشـت که هـم اکنـون به بـرکـت همين حکومتاللـه برروی زميـن به مقـام يکصدوبيسـت وسـوم تنـزل يافتـه اسـت.
درزمـان هميـن پادشـاه بودکه ايرانيـان ازحيثيـت واحترام بين المللی روزافزون در دنيـا برخـوردار بودند و ايران بصورت يکی ازمراکـزتعيين کننده سياست بين المللی درجهـان درآمـده بـود. هميـن پادشـاه بودکـه ميگفت؛ هنگاميـکه اجرای برنامه ضربتی خـودم رابـرای بيـرون آوردن مملکتـم ازتاريکيهـای قرون وسـطائی وجبران عقب مانـدگيهاآغازکـردم؛خوب ميدانسـتم که دربرابرعوامل مخالـف پيشرفـت؛يعنی مرتجعين مذهبی؛ مالکـان بـزرگ؛بـازاريان وکمونيسـتها؛ ودرعيــن حال تحريـکاتی که توسـط نيـروهای بيـن المللی بعمـل ميامـد؛بايـدايسـتادگی کـرد.
هميـن پادشـاه بودکـه ميگفـت؛ خـوب ميـدانم که بابـودن آخونـدهای قشـری؛ امـکان هيـچ اصـلاحی درايـران وجودنـدارد.اصـولا"هيـچ مملکتی نيسـت که زيـرنفـوذمتعصبيـن مذهبی قرارداشـته باشد؛وکشوری عقب افتـاده ومحروم نباشد.
بـرای انجام هرگـونه اصلاحات درايـران بايداول آخونـدهاوروحـانی نمايـان را سـرجای خـودنشـاند. مـا؛ مصمم هستيم هويت ملـی خودمان راحفـظ کنيم وازفرهنـگ ايرانی وارزشهای آن پاسـداری کنيم. معنـای اين پاسـداری آنسـتکه به سـه هزارسال سنتهای ملـی خـودمان وفـادارباشيـم وباقاطعيـت به جانـب اسـتقراريک جامعـه مدرن سنتی باسـطح عالـی فکـری واجتمـاعی ادامـه دهيــم.
وسـرانجام هميـن پادشـاه بودکه درزميـنه سياسـت خارجی؛يکی ازبرجسته ترين زمامـداران تمـام جهان بود. بـراين واقعيت بسـياری ازرهبـران وياسياستمداران بلنـدپايـه خارجـی درنوشـته هائی ازآنهـاکه بعدازدرگـذشت اين پادشـاه نوشته ومنتشـرشـده اسـت؛برآگـاهی واحاطه کـم نظيـراودرمسائـل مربوط به سياست جهـانی تاکيــد گذاشــته انـد.بيســت وپنـج سـال پـس ازپايـان يکی ازپرشـکوه تريـن حماسـه های تاريخ ايـران؛امـروزبه دشـواری ميـتوان حتی يک ايرانی را؛به اسـتثنای جيره خواران وبهـره گيـران مسـتقيم مافيـای ولايـت فقيـه پيـداکردکـه بـاتمـام وجـودش احسـاس نکـرده باشـدکـه درسـرزميـن اهـورائی او؛چـه ظلمـی؛ چـه جای فـروغـی راگـرفتـه اسـت.وچگـونـه هرروزی کـه ميـگذرد؛ايـن واقعيـت راروشــنترنکـرده باشـدکـه؛ هـرقـدرتاريـکی شـب زيـادترشـود؛ بيشـتر درخـواهی يـافـت کـه روشـنائی روز؛چـه زيـبا بـوده اســت.
